Dictionary

[ˈpreʃə] n., v.

n.

1. air / political pressure សម្ពាធ.
2. pressure of public life ការ​បង្ខិត​បង្ខំ​ខាង​ផ្លូវ​ចិត្ត.

vt.

1. បង្ខិត​បង្ខំ Biden pressures Türkiye to allow new NATO expansion (RT)
2.  pressured speech សម្តី​និយាយ​ងងុលៗ​ដូច​ប្រមឹក.

Word Family: pressureless adj.

pressure n. (Fr. pression) សម្ពាធ (កម្លាំងក្រៅដែលធ្វើអំពើក្នុងមួយឯកតាផ្ទៃក្រឡា ដែលស្មើនឹងផលធៀបរវាងកម្លាំងក្រៅសរុបនិងផ្ទៃក្រឡារងអំពើ).

• wind pressure សម្ពាធខ្យល់.