Dictionary

[ˈtempə] n., v.

n.

1. in a good temper អារម្មណ៍.
2. He really has a temper គាត់​ឆាប់​ខឹង​ណាស់.
3. lose one's temper ទប់​កំហឹង​មិន​បាន.
4. A silly man always gets into a temper ធ្លាក់​ក្នុង​អំណាច​ទោសៈ.
5. temper of steel ភាព​ដែល​លត់.

vt.

1. temper steel លត់​ដែក.
2. temper one's criticism with kindness សម្រួល, បង្អន់.

Word Family: temperable adj., temperability n., temperer n.