Dictionary

[wɪp] v., n.

vt. (pt., pp. whipped)

1. whip a child វាត់, វាយ.
2. whip cream វាយ, វឹក.
3. Fig. whip the troops into line តម្រង់​ផ្លូវ (អ.ប.).
4. Coll. whip the enemy បង្ក្រាប, ផ្ចាញ់.

n.

1. horse whip រំពាត់.
2. Polit. party whip អ្នក​តម្រែ​តម្រង់.
3. orange whip ម្ហូប​ចំណី​ដែល​គេ​វាយ​ឲ្យ​ម៉ដ្ឋ.

Word Family: whiplike adj., whipper n.